Adını komşu denizden alır. Karadeniz
Bölgesi, doğuda Gürcistan sınırından başlayıp batıda Sakarya Ovasına kadar
uzanan bir bölgedir.
DAĞLARI: Rize, Giresun, Kaçkar, Çimen,
Kop, Mescit, Yalnızçam, Canik, Küre, Ilgaz, Köroğlu, Bolu ve Akçakoca
dağları kıyıya paralel olarak uzanır.
Kıyı ile iç kesim arasında ulaşım
zordur. Dolayısıyla ulaşımda geçitler kullanılır. (Kop ve Zigana
gibi)
OVALARI: Plato bakımından en fakir bölgemizdir. Bölgede
Kuzey Anadolu Dağları arasında ye ralan Tektonik Ovalar mevcuttur.
Batı Karadeniz de Bolu, Düzce ve Kastamonu, Orta Karadeniz de Amasya,
Taşova, Niksar, Tokat, Erbaa, Merzifon, Turhal ve Zile, Doğu Karadeniz de
Bayburt Ovası yerr alır.
Ayrıca Orta Karadeniz de Kızılırmak’ın
oluşturduğu Bafra, Yeşilırmak’ın oluşturduğu Çarşamba delta ovaları yer
alır.
AKARSULARI: Çoruh, Kelkit, Kızılırmak, Yeşilırmak,
Filyos, Bartın ve Sakarya’dır.
GÖLLERİ: Karadeniz Bölgesi, göl
bakımından da zengindir. Yağışın ve killi toprağın fazla olması bölge de
heyelan olayını artırmıştır. Dolayısıyle heylan set gölleri oldukça
fazladır. Başlıcaları; Tortum, Sera, Abant ve Yedigöldür. Akarsu
biriktirmesiyle oluşan Uzungöl’de bu bölgededir.
İKLİMİ: Kıyı
kesiminde her mevsim yağış alan Karadeniz İklimi görülür. İç kesimlerde
Karasal İklim görülür.
BİTKİ ÖRTÜSÜ: Kıyı kesiminde ormanlar,dağların
arka tarafında bitki örtüsü bozkırdır.
NÜFUS VE YERLEŞME: Kıyı
kesiminde nüfus yoğunluğu Türkiye ortalamasının üzerindedir. Kıyı
kesiminde dağınık, iç kesimlerde toplu yerleşme hakimdir.
TARIM VE
HAYVANCILIK: Karadeniz Bölgesi’nde Rize ve çevresinde çay; Ordu ve
Giresun yörelerinde fındık; Kastamonu ve Zonguldak çevresinde
keten-kenevir; Samsun ve Tokat çevresinde tütün; Samsun, Amasya ve
Çorum’da pirinç, kıyı kesiminde mısır tarımı yapılır.
Pamuk, buğday,
mercimek ve üzüm yaz kuraklığı istediği için yetişme ortamı bulamamıştır.
YERALTI KAYNAKLARI: Taşkömürü (Zonguldak), bakır (Murgul ve
Küre), Linyit (Amasya Çeltek’te) yatakları vardır.
SANAYİ: Samsun da
(Bakır işleme tesisleri), Zonguldak (Çaycuma Taşköprü), Giresun (Aksu)’da
kağıt fabrikaları bulunur. Samsun ve Tokat’ta sigara fabrikaları bulunur.
TURİSTİK YERLERİ: Abant, Yedigöller, Safranbolu evleri, Trabzon
Sümela Manastırı ve Uzungöl’dür.
Uzungöl
Trabzon Sümela Manastırı
Safran Bolu Evleri
Abant
Yedi Göller
Karadeniz Bölgesinin Genel
Özellikleri:
1. Yüzey şekilleri çok dağınıktır. Ovalık
alanları azdır.
2. Dağlar kıyıya paralel olarak uzanır ve bunun
sonucunda falezler (yalıyarlar) görülür. Kıta sahanlığı
dardır.
3. Orman bakımından en zengin
bölgedir.(%25)
4. En fazla yağış alan bölgemizdir.(Doğu Karadeni
ve Rize)
5. Yağışlara bağlı olarak en fazla kimyasal çözülmenin
görüldüğü bölgedir.
6. Çay, fındık, mısır, keten-kenevir
üretiminde birinci sıradadır.
7. Balıkçılığımızın %80’i bu
bölgede yapılır.
8. Doğu Karadeniz kıyı kesiminde dağınık
yerleşme yaygındır.
9. En fazla göç veren
bölgedir.
10. Taşkömürü ve bakır üretiminde birinci sıradadır.
11. Tek doğal limanı Sinop’tur. Ancak ard bölgesi ile
(Hinterlant) ulaşım zorluğu olduğundan gelişmemiştir.
12.
Akarsu rejiminin nisbeten düzenli olduğu tek bölgedir.
13.
Bölgede Çarşamba ve Bafra delta ovaları vardır.
14. Nem
miktarı en fazla olan bölgedir. Bu yüzden yıllık sıcaklık farkı en az olan
bölgedir.
15. Yıllık ortalama sıcaklık 14-15 °C’dir. En sıcak ay
ortalaması 22-23°C’dir. En soğuk ay ortalaması ise 5-6
°C’dir.
16. Her mevsim yağışlı olan Karadeniz bölgesinde
yağışlar en fazla sonbaharda en az ilkbaharda görülür. Yağışların
mevsimlere göre dağılımı şu şekildedir;
